Καθήκον και Υποχρέωση κατά τον Iμμάνουελ Καντ

Καθήκον και Υποχρέωση κατά τον Iμμάνουελ Καντ

Ι. Μπορεί στην καθημερινή χρήση της γλώσσας οι όροι υποχρέωση και καθήκον να χρησιμοποιούνται εναλλακτικά, σαν να σημαίνουν δηλαδή ακριβώς το ίδιο πράγμα, στην πραγματικότητα όμως ο όρος υποχρέωση είναι λάθος να ταυτίζεται με το όρο καθήκον, αφού, όπως έδειξε ο Καντ, προηγείται η υποχρέωση και έπεται το καθήκον. Συγκεκριμένα ο Καντ υποστηρίζει «ότι σε μια γενική πρακτική φιλοσοφία (… μόνο εντελώς αντικανονικά μπορεί να γίνει) λόγος και για τους ηθικούς νόμους και για το καθήκον, αφού, τα κίνητρα που φτιάχνει η λογική εντελώς a priori δεν πρέπει να συγχέονται με τα εμπειρικά κίνητρα που ορθώνει ο νους σε γενικές έννοιες με σύγκριση μόνο των εμπειριών». Ή για να το πούμε με άλλα λόγια στην ηθική του Καντ οι ηθικές μας υποχρεώσεις πηγάζουν αποκλειστικά και μόνο από τη βούλησή μας, η οποία ακολουθώντας τον φυσικό της σκοπό είναι ο καθολικός νομοθέτης της ανθρωπότητας», ενώ τα καθήκοντά μας ακολουθούν κατά πόδας τις ηθικές μας υποχρεώσεις για να τις πραγματώσουν, αφού, όπως χαρακτηριστικά λέει ο Κάντ, καθήκον θα πρέπει να ονομάζεται «η αντικειμενική αναγκαιότητα μιας πράξης που από υποχρέωση».

Πώς, όμως, κατάφερε ο φιλόσοφος να συνειδητοποιήσει την εννοιολογική διαφορά που υφίσταται μεταξύ των όρων υποχρέωση καθήκον; Ποιο νήμα ακολούθησε στη σκέψη του και πώς τεκμηριώνει τα επιχειρήματά του; Άραγε πιστεύει ότι μεταξύ των εν λόγω όρων υφίσταται χάσμα αγεφύρωτο ή μήπως όχι; Πώς θα αξιολογήσουμε ηθικά μια πράξη που γίνεται από καθήκον και πως θα την διαφοροποιήσουμε από μια πράξη που γίνεται από υποχρέωση; Με ποια επιχειρήματα ο Καντ επιχειρεί να ανατρέψει την προ αυτού φιλοσοφική παράδοση; Και πώς εν τέλει αντιμετωπίστηκαν οι απόψεις του από τους επιγόνους του;

Στη συνέχεια θα επιχειρήσω να απαντήσω στα ερωτήματα αυτά εξετάζοντας τις απόψεις του Καντ υπό το πρίσμα της συστηματικής ηθικής φιλοσοφίας.

ΙΙ. Κατά τον Καντ, οι φιλοσοφίες του ηδονισμού π.χ. ή του ωφελιμισμού μόνο καταχρηστικώς μπορεί να αποκαλούνται ηθικές για δύο λόγους: 1. γιατί οι εισηγητές των δεν μπόρεσαν να διακρίνουν το εμπειρικό τμήμα της ηθικής -που ο φιλόσοφος το ονομάζει πρακτική ανθρωπολογία- από το ορθολογικό τμήμα της ηθικής -που ο φιλόσοφος το αποκαλεί κατεξοχήν ηθική φιλοσοφία- και 2. γιατί στα διδάγματά τους η υποκειμενικότητα των ηθικών επιλογών μας δεν μπορεί να συνυπάρξει με την αντικειμενικότητα των ηθικών μας δεσμεύσεων. Στην ηθική, παρατηρεί ο Καντ,

ΤΑ ΜΥΣΤΙΚΑ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ ΑΣΤΑΝΑ!!!!

ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΤΕΛΕΙΩΝΕΙ...Πριν 6 χρόνια, ίσως και 7 (αλλά δεν το είχαμε πάρει χαμπάρι) κυκλοφόρησε στο internet ένα σκίτσο σε ξένο site (φημολογείται από κάποιον Σουηδό), που τότε απλά μας έδειχνε κάτι που για κάποιους ήταν άπιαστο όνειρο. Μας έδειχνε την αλλαγή ηγεσίας σε παγκόσμιο επίπεδο από ένα μανιασμένο πλήθος ανθρώπων.

ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΠΑΡΤΕ ΘΕΣΕΙΣ!!!! ΤΑ ΑΔΥΤΑ ΜΥΣΤΙΚΑ ΤΗΣ ΠΟΛΙΣ ΑΣΤΑΝΑ!!!!

Το ζητούμενο είναι ότι οι αρχηγοί κρατών που τους έκοβε το νήμα ένα γιγάντιο ψαλίδι από το πλήθος, κρατούσε μια γιγάντια φιγούρα σαν μαριονέτα, που στο κεφάλι της έφερε το σύμβολο των illuminati. Δηλαδή την γιγάντια πυραμίδα με το μάτι. Από πίσω από την γιγάντια φιγούρα υπήρχε η σκιά μιας πόλης, η οποία στην αρχή φάνταζε σαν ένα φανταστικό σχέδιο του καλλιτέχνη...Η πρώτη αποκάλυψη, εάν μπορούμε να την πούμε έτσι, είναι ότι πριν 4 χρόνια περίπου το περιοδικό national geographic έκανε ένα θέμα για μια νέα πόλη με το όνομα ΑΣΤΑΝΑ (Καζακστάν), παράφραση του ονόματος ΣΑΤΑΝΑ.Τελικά το πίσω φόντο της πόλης δεν ήταν φαντασία (τουλάχιστον για εμένα).

Ήταν

η πόλη Αστάνα... Τα μνημεία που φαίνονται στο σκίτσο είναι ίδια με τα μνημεία που έχει η πόλη Αστάνα... Και τι περίεργο; Η τεράστια φιγούρα ξεπηδάει από εκεί...

Τώρα ας έρθουμε στα πιο καλά όμως...

Ο πρώτος ηγέτης κράτους που το γιγάντιο ψαλίδι του πλήθους κόβει το νήμα δεν μας είναι ξεκάθαρο ποιος είναι, μιας και στο σκίτσο-φωτογραφία δεν φαίνεται. Προφανώς ο σκιτσογράφος δεν ήξερε από που θα αρχίσει η αντίστροφη μέτρηση. Φυσικά σύμφωνα με την ιστορία όλοι ξέρουμε ότι η καρατόμηση ηγετών ξεκινά από το Ιράκ και τον Σαντάμ Χουσεΐν, το έτος 2006! Άρα προφανώς ο ηγέτης που δεν είναι ορατός είναι ο Σαντάμ, ο οποίος απαγχονίστηκε.

Ο δεύτερος στην σειρά είναι ο πρώην Πρόεδρος της Αιγύπτου, Μουμπάρακ... Ο Μουμπάρακ αναγκάστηκε να παραιτηθεί, εξαιτίας της εξέγερσης εναντίον του... Έτσι, το 2011, ο Μουμπάρακ πέφτει από τον προεδρικό θώκο της Αιγύπτου και οδηγείται πάνω στο κρεβάτι του, στο ειδικό δικαστήριο της Αιγύπτου. Εντελώς τυχαία το σκίτσο-φωτογραφία τον δείχνει ξαπλωμένο – τον μοναδικό.

Ο τρίτος κατά σειρά...

Η ψήφος-Eduardo Colombo

 Η ψήφος και η καθολική ψηφοφορία
«Οι αναρχικοί δεν ψηφίζουν!» Ακούμε αρκετά συχνά αυτή τη διαβεβαίωση. Είναι αλήθεια;

To κείμενο που παρουσιάζεται εδώ αποτελεί μέρος του βιβλίου “Η βούληση του λαού – Δημοκρατία και Αναρχία” του Eduardo Colombo, που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Στάσει Εκπίπτοντες. Ο αυθεντικός τίτλος του κειμένου είναι “Η ψήφος και η καθολική ψηφοφορία”

Η ψήφος
Ας δούμε αρχικά τι θα πει ψηφίζω.
1. Η ψήφος είναι μια διαδικασία που επιτρέπει την έκφρα- ση μιας γνώμης ή μιας βούλησης. Στη λατινική ετυμολο- γία, votum είναι η μετοχή αορίστου του ρήματος vovere: επικαλούμαι (Λιτρέ), κάνω ευχή, δίνω ή αρνούμαι την ευχή μου. Ψηφίζοντας, παραχωρεί κανείς τη φωνή του στο σώμα των ιερέων (στις αρχαίες χριστιανικές αδελφό- τητες). Μπορεί κανείς να ψηφίσει με ποικίλους τρόπους – για παράδειγμα, κατά παραγγελία ή αυτοπροσώπως. Η ψηφοφορία, ή ψήφος, είναι μια μέθοδος που συνήθως χρησιμεύει για την ανάδειξη μιας πλειοψηφίας (σχετι- κής, απλής, 3/4 κ.ο.κ.). Δεν έχει νόημα παρά μόνο στις περιπτώσεις που μπορεί να θεωρηθεί ότι η ύπαρξη μιας πλειοψηφικής γνώμης χρειάζεται ώστε να απαντηθεί το ερώτημα που τίθεται.
2. Το να ψηφίζει, λοιπόν, κανείς σημαίνει

Η ΟΜΑΔΑ ΑΙΜΑΤΟΣ ΤΩΝ ΚΑΘΑΡΟΑΙΜΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

Η ομάδα αίματος των καθαρόαιμων Ελλήνων (Βασίλης Ραφαηλίδης* - 1987)

ΟΛΕΣ οι συγχύσεις στην Ελλάδα ξεκινούν από την αδυναμία μας να ξεχωρίσουμε τις έννοιες «έθνος» και «κράτος», που σε καμία περίπτωση δεν είναι συνώνυμα. 

Η λέξη έθνος είναι σανσκριτικής καταγωγής και, στην κυριολεξία, σημαίνει «ομαιμοσύνη», δηλαδή ομοιότητα του αίματος των ανθρώπων που ανήκουν στην ίδια φυλετική ομάδα.

Είναι φανερό, όμως, πως για να διατηρήσει» την «καθαρότητα» του αίματός της μια φυλή, και συνεπώς να λειτουργήσει σαν μια ευρεία οικογένεια, όπου όλα τα μέλη της θα είναι στενοί ή μακρινοί συγγενείς, πρέπει αυτή η φυλή να είναι καταρχήν ενδογαμική, δηλαδή τα μέλη της να παντρεύονται μεταξύ τους και οι επιμειξίες με αλλόφυλους να απαγορεύονται αυστηρά. Αλλά κάτι τέτοιο θα μπορούσε να συμβεί μόνο σε πολύ κλειστές και πολύ πρωτόγονες κοινωνίες. Σήμερα, πουθενά στον κόσμο δεν υπάρχουν «καθαρές» εθνότητες, διότι δεν υπάρχουν κλειστές κοινωνίες.

ΕΙΝΑΙ αυτονόητο, πως κανείς νομοθέτης εδώ και τρεις χιλιάδες χρόνια δε θα μπορούσε να διαφυλάξει την «καθαρότητα» του αίματος μιας φυλής.

Άλλωστε, οι άνθρωποι δεν είναι άλογα ράτσας, ταγμένα στις ιπποδρομίες, ώστε να φροντίζουμε για την καθαρότητα του αίματός τους.

Και ωστόσο, δεν έλειψαν ποτέ οι μικρόνοες που αντιμετωπίζουν τον άνθρωπο σαν ζώο, περιορισμένο σ' ένα οιονεί αναπαρα­γωγικό ιπποφορβείο. Και ο ρατσισμός είναι αυτό ακριβώς: Μια μεταφυσική και αυτόχρημα παρανοϊκή πίστη στην «καθαρότητα του αίματος της φυλής» -μια καθαρότητα που εδώ και τρεις χιλιάδες χρόνια ανήκει στην περιοχή του μύθου.

Αυτή η ολοφάνερα ανόητη πίστη, η τόσο διαδεδομένη ωστόσο, μας κάνει να νομίζουμε πως ο «χόμο σάπιενς» έχει να διανύσει πολύ δρόμο ακόμα, προκειμένου να γίνει όντως σοφός. Και εν πάση περιπτώσει, απ' τον «χόμο. σάπιενς» πρέπει να αποκλειστούν εξαρχής οι ρατσιστές, που εδώ σε μας πήραν το ψευδώνυμο «εθνικόφρονες». Που σημαίνει «άνθρωποι που φρονούν – σκέφτονται – εθνικά». Αλλά για να σκέφτεσαι εθνικά πρέπει να σκέφτεσαι… αιματολογικά. Δηλαδή, πρέπει να πιστεύεις πως το αίμα σου έχει μια ειδική ποιότητα, οπωσδήποτε καλύτερη απ” την ποιότητα οποιουδήποτε άλλου που ανήκει σε άλλη… ομάδα (εθνικού) αίματος.

Ο ρατσισμός, λοιπόν, είναι φασισμός. Και ο φασισμός είναι

πρωτογονισμός, ακριβώς γιατί είναι ρατσισμός. Για ράτσες μιλούν σήμερα μόνο οι ζωολόγοι, οι κτηνίατροι και οι κρετίνοι. Κάθε «εθνικόφρων» λοιπόν κρύβει μέσα του ένα φασίστα. Φυσικά, δεν είναι καθόλου τυχαίο που τα φασιστικά καθεστώτα στηρίχτηκαν στους «εθνικόφρονες». Ούτε είναι τυχαίο ακόμα, που η εθνικοφροσύνη έχει την τάση να πυκνώνει όσο προχωρούμε προς τα δεξιά του πολιτικού φάσματος. Από δω και η λογικότατη άποψη, πως η κουταμάρα πολώνεται προς τα δεξιά – χωρίς, δυστυχώς, να είναι αποκλειστικό της προνόμιο. Διότι υπάρχει και μια… αριστερή κουταμάρα. Αλλά τουλάχιστον αυτή δεν έχει την… αιματολο­γική καθαρότητα της δεξιάς κουταμάρας, που είναι πολύ πιο εκνευριστική και, φυσικά, πολύ πιο επικίνδυνη. (Ανάμεσα σε δύο ηλίθιους

ΔΙΟΔΙΑ-ΚΛΕΦΤΕΣ

Που πάνε οι εισπράξεις από τα διόδια; Αυτό που θα διαβάσετε είναι ασύλληπτο.

Του Τ. Παναγιωτόπουλου (πολ. μηχανικού): Από πρόχειρους υπολογισμούς για ένα χιλιόμετρο ενός τμήματος εθνικού δρόμου πλάτους 20m, το κόστος για την κατασκευή του ανέρχεται στο ποσό του 8.000.000 ευρώ.

Δηλαδή με απλά λόγια το κόστος κατασκευής είναι 100ευρώ/m2 , αν υπολογίσουμε για... γεφυρώσεις αρδευτικά κλπ ένα διπλάσιο κόστος ανηγμένο σε m2 τροποποιείται σε...200ευρώ/m2.

Αν διπλασιάσουμε το συνολικό κόστος για απρόβλεπτα και διάφορα ειδικά έργα το συνολικό κόστος τροποποιείται σε 400 ευρώ/m2.

Αυτό σημαίνει ότι για την κατασκευή ενός χιλιομέτρου απαιτείται κόστος 400Χ20Χ1000 = 8.000.000 ευρώ /km.Επίσης από πρόχειρους υπολογισμούς τα έσοδα σε ετήσια βάση από τις εισπράξεις των διοδίων ανέρχονται σε περίπου 2.177.000.000 δίς ευρώ.

Τα τμήματα του εθνικού μας δικτύου που μπορούν να ενώσουν ολόκληρη την Ελληνική επικράτεια είναι:
1. ΑΘΗΝΑ-ΠΑΤΡΑ = 220km (εισπράξεις 10.000Χ6Χ366 = 110.000.000 ευρώ)
2. ΚΟΡΙΝΘΟΣ- ΚΑΛΑΜΑΤΑ = 250km (εισπράξεις 20.000Χ8Χ366 = 58.000.000 ευρώ)
3. ΠΑΤΡΑ-ΚΑΛΟ ΝΕΡΟ = 150km (εισπράξεις 20.000Χ4Χ366 = 30.000.000 ευρώ )
4. ΡΙΟ-ΙΩΑΝΝΙΝΑ = 225km (εισπράξεις 40.000Χ18Χ366 = 263.000.000 ευρώ)
5. ΕΓΝΑΝΤΙΑ( ΙΩΑΝΝΙΝΑ-ΑΛΕΞ/ΛΗ) = 566km (εισπράξεις 100.000Χ6Χ366 = 219.000.000 ευρώ)
6. ΑΘΗΝΑ-ΘΕΣ/ΝΙΚΗ = 502km (εισπράξεις 150.000Χ23Χ366 = 1.262.000.000 ευρώ)
7. ΛΑΡΙΣΣΑ-ΙΩΑΝΝΙΝΑ = 189km
8. ΛΑΜΙΑ-ΑΝΤΙΡΙΟ = 170km
9. ΧΑΝΙΑ-ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ = 202km
10. ΑΤΤΙΚΗ ΟΔΟΣ = 45km (εισπράξεις 200.000Χ4Χ366 = 235.000.000 ευρώ)

Το συνολικό μήκος του παραπάνω δικτύου είναι 2.519km

Αν δεχθούμε ότι στη χώρα μας τα ΙΧ επιβατηγά και φορτηγά που κυκλοφορούν είναι περίπου 8.000.000 με ένα μέσο όρο 200 ευρώ το χρόνο που πληρώνουν για τέλη κυκλοφορίας, το κράτος εισπράττει 8.000.000Χ200 = 1.600.000.000 δίς ευρώ.

Με τους παραπάνω υπολογισμούς συγκεντρώνονται περίπου 3,77 δίς ευρώ το χρόνο για την «συντήρηση» των δρόμων.

Αν δεχθούμε ότι δαπανάται ένα ποσόν περίπου 20% για την συντήρηση και την λειτουργία των δρόμων, δηλαδή 770.000.000 ευρώ περισσεύουν 3δίς ευρώ.

ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ – ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ:

1. Για την κατασκευή ολοκλήρου του εθνικού δικτύου εκ του μηδενός απαιτούνται 2.519Χ8.000.000 = 20.152.000.000 δίς ευρώ.
2. Με τις παραπάνω εισπράξεις σε 7 χρόνια έχει ανακατασκευαστεί το εθνικό δίκτυο εξ, ολοκλήρου.
3. Γιατί σταμάτησαν οι εργασίες συνέχισης των δρόμων και ανακοινώνουν προγράμματα ΕΣΠΑ για την συνέχιση τους;
4. Γιατί αυξήθηκαν οι εισφορές στα διόδια;
5. Γιατί με την κατάργηση διοδίων η χώρα μας πλήρωσε πρόστιμο σε εργολάβους 7.000.000 ευρώ, και πως υπολογίστηκε η ανταποδοτικότητα;
6. Πόσα χρήματα έβαλαν οι εργολάβοι για την κατασκευή των οδών που ελέγχουν;
7. Γιατί το κόστος κατασκευής στην Ελλάδα είναι τριπλάσιο από αυτό των Ευρωπαϊκών χωρών;
8. Ποιος θα πληρώσει την ζημιά για την κακοτεχνία στο τμήμα ΤΡΙΠΟΛΗ ΜΕΓΑΛΟΠΟΛΗ που δεν λειτουργεί εδώ και 4 χρόνια και ανέρχεται σε 200 εκατομμύρια ευρώ σαν κόστος και άλλα 100 εκατομ. περίπου από στέρηση εσόδων από τα διόδια, δηλαδή συνολικά 300.000.000 ευρώ.;
9. Πού πήγαν οι εισπράξεις περίπου 15 δίς ευρώ την τελευταία πενταετία που δεν έχει κατασκευασθεί ούτε ένα μέτρο δρόμου ενώ αυτές γίνονται κανονικά;
10. Πόσα χρήματα πρέπει να προσθέσουμε στα παραπάνω που έχουν εισπραχθεί από την Ευρώπη από εθνικά προγράμματα τύπου ΕΣΠΑ κλπ;
11. Πόσο μήκος δρόμου έχει κατασκευαστεί τα τελευταία 5 χρόνια και με ποιό κόστος;

Η εξέγερση συνιστά δικαίωμα.

Κατρούγκαλος: Η εξέγερση απέναντι στην αδικία συνιστά θεμελιώδες δικαίωμα.

Συνέντευξη στον Χρήστο Σίμο
Οι κινητοποιήσεις και η επιμονή στην τήρηση των νόμων μπορούν να εξουδετερώσουν κάθε είδους προβοκατόρικο σχεδιασμό, υποστηρίζει ο Γιώργος Κατρούγκαλος, καθηγητής Δημοσίου
Δικαίου στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης.

Στη συνέντευξη που παραχώρησε στην "Αυγή" της Κυριακής, ο Γ. Κατρούγακλος σημειώνει πως είναι πολύ δύσκολο να...
διακρίνει κανείς πού διαφέρει η σύγχρονη Κεντροαριστερά από τη Δεξιά, η οποία υπενθυμίζει διαρκώς το αυταρχικό παρελθόν της.

* Από κέντρα του μνημονιακού συστήματος διακινούνται σενάρια που λίγο απέχουν από προβοκάτσια, προπαγανδίζεται η ανάγκη εφαρμογής νομικών μέτρων οιονεί εκτάκτου ανάγκης και επιδιώκεται η ενοχοποίηση της Αριστεράς. Ποια μπορεί να είναι η απάντηση;

Από την αρχή η κυβέρνηση (ακριβέστερα, ο πρωθυπουργός και η ακροδεξιά ομάδα γύρω του) έχει επιλέξει την τακτική της τεχνητής ρήξης, προκειμένου να αποπροσανατολίσει την κοινή γνώμη από το κυρίαρχο πρόβλημα της οικονομικής κρίσης και της παταγώδους αποτυχίας των μνημονιακών πολιτικών. Η Βίλλα Αμαλία, η Μαρφίν, οι Σκουριές εμφανίζονται σαν άσοι από το μανίκι κάθε φορά που θολώνει το "success story". Στην υπηρεσία αυτού του σχεδίου φαίνεται ότι τίθενται και τα στεγανά των κρατικών μηχανισμών, όπως δείχνει το παράδειγμα των γενικευμένων, προληπτικών παρακολουθήσεων από την ΕΥΠ (είναι τόσο πρόδηλη η αντισυνταγματικότητα αυτών των παρακολουθήσεων, ώστε να καταθέσει σχετική ερώτηση μέχρι και ο πρώην υπουργός Άρης Σπηλιωτόπουλος). Η απάντηση πρέπει να είναι διπλή: να τους «ταράξουμε στη νομιμότητα», αλλά και να τους «ταράξουμε στις κινητοποιήσεις». Δεν μας χρειάζεται η ηρεμία του νεκροταφείου, αλλά η αισιοδοξία του πυρετού της διαδήλωσης.

* Η κυβέρνηση εξακολουθεί να εμμένει στη θεωρία των δύο άκρων. Πού στοχεύει;

Πρόκειται για συνέχεια και συμπλήρωση του προηγούμενου σεναρίου. Πώς θα γίνουν πιστευτές οι «αποκαλύψεις» που ετοιμάζονται, εάν δεν έχει προετοιμαστεί το έδαφος με τη συκοφάντηση της Αριστεράς; Το πρόβλημα για την ακροδεξιά ομάδα του Μαξίμου είναι ότι τα δύο άκρα υπάρχουν, αλλά ως άκρα αντίθετα. Η Αριστερά αποτελεί την πλήρη άρνηση, την αναίρεση της Ακροδεξιάς. Πώς λέμε ύλη και αντιύλη;

* Πώς κρίνετε τις διώξεις που ασκούνται ενάντια σε πολίτες που συμμετέχουν στο κίνημα ενάντια στην εξόρυξη χρυσού στις Σκουριές της Χαλκιδικής;

Όποιος αγωνίζεται πρέπει να συκοφαντείται. Το πρόβατο του Βάρναλη, που «ήσυχα και συνετά, πάει με 'κείνον που νικά» θέλουν ως πρότυπο για την ελληνική κοινωνία. Καμιά κοινωνία όμως δεν αυτοκτονεί. Είχα την τύχη να με καλέσουν οι κάτοικοι της Ιερισσού για στήριξη του νομικού τους αγώνα. Είδα έναν τόπο που είναι στρατευμένος όλος στον αγώνα για την υπεράσπιση του αύριο των παιδιών του. Και με σοβαρό λόγο: δεν ξέρω αν υπήρχε αρσενικό στην περίφημη τούρτα του πρώην πρύτανη της Κρήτης, αλλά σίγουρα βρέθηκε αρσενικό στις γεωτρήσεις της Ιερισσού. Οι πολίτες αυτοί, ασκούν δύο θεμελιώδη ατομικά δικαιώματα, αυτά στη ζωή και της εξέγερσης απέναντι στην αδικία. Και ο ηθικός και ο ανθρώπινος νόμος είναι μαζί τους.

* Σε ποιες είναι οι περιπτώσεις το Σύνταγμα της χώρας αναγνωρίζει το δικαίωμα των πολιτών στη βία;

Το Σύνταγμά μας θέλει η βία να είναι το τελευταίο καταφύγιο του λαού, όταν δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί αλλιώς μια βίαιη επίθεση κατά της δημοκρατίας και του πολιτεύματος. Το άρθρο 120 παρ. 4 θεωρεί την αντίδραση δικαίωμα, μαζί και υποχρέωση: «4. Η τήρηση του Συντάγματος επαφίεται στον πατριωτισμό των Ελλήνων, που δικαιούνται και υποχρεούνται να αντιστέκονται με κάθε μέσο εναντίον οποιουδήποτε επιχειρεί να το καταλύσει με τη βία». Όπως το έλεγαν και οι Ρωμαίοι: ο ανώτατος νόμος της πολιτείας είναι η σωτηρία του λαού.

* Ως καθηγητής πανεπιστημίου, πώς σχολιάζετε το μέτρο της διαθεσιμότητας των διοικητικών υπαλλήλων στα ΑΕΙ; Ποιες θα είναι οι επιπτώσεις στη λειτουργία τους;

Δεν είναι μεμονωμένο μέτρο. Είναι ένα ακόμη επεισόδιο των διαβόητων διαρθρωτικών αλλαγών, που αποσκοπούν στο να διαλύσουν τις δομές του κοινωνικού κράτους και να μεταβιβάσουν πόρους και πλούτο από τον δημόσιο στον ιδιωτικό τομέα. Το ίδιο γίνεται και στην υγεία, την κοινωνική ασφάλιση, την πρόνοια. Η επίθεση είναι, όμως, ιδιαίτερα έντονη στα πανεπιστήμια και στο Πολυτεχνείο. Στο τελευταίο υπάρχουν γραμματείες που θα αποψιλωθούν σε ποσοστό μεγαλύτερο και από 70% από τη διαθεσιμότητα. Αντί για τον εξορθολογισμό, λοιπόν, των δομών της δημόσιας διοίκησης εφαρμόζεται ένα βίαιο πρόγραμμα διάλυσης. Και στην άκρη του δρόμου προετοιμάζονται νέα ιδιωτικά πανεπιστήμια...

* Πώς κρίνετε την άρνηση της εισαγγελίας να παραστούν οι κρατούμενοι βουλευτές της Χρυσής Αυγής στην ολομέλεια της Βουλής; Τι προβλέπουν οι νόμοι γι' αυτές τις περιπτώσεις;

Εφόσον η προσωρινή κράτηση βουλευτή είναι νόμιμη (έγινε δηλαδή σύμφωνα με το Σύνταγμα και με την άδεια της Βουλής), δεν μπορεί να συμμετέχει στις κοινοβουλευτικές διαδικασίες. Η αντίθετη εκδοχή, να μπορούν δηλαδή με άδεια του εισαγγελέα να παίρνουν μέρος σε αυτές, θα οδηγούσε στο προφανώς άτοπο να μπορεί μία απόφαση του τελευταίου να ασκεί επιρροή στο αποτέλεσμα των ψηφοφοριών, ανάλογα με το εάν επιτρέπει ή όχι τη συμμετοχή των κρατουμένων. Για αυτό από την εποχή του προπάτορα του ελληνικού συνταγματικού δικαίου, Σαριπόλου, το θέμα θεωρείται λυμένο, με την αποδοχή της αδυναμίας άσκησης των καθηκόντων των φυλακισμένων βουλευτών. Προφανώς, εάν επιθυμούν το κόμμα τους να ανακτήσει την αρχική κοινοβουλευτική του δύναμη, μπορούν να παραιτηθούν, οπότε και η βουλευτική τους έδρα θα καταληφθεί από τον πρώτο αναπληρωματικό βουλευτή της οικείας περιφέρειας.

* Ποιο είναι το συμπέρασμά σας από την πρόσφατη συμμετοχή σας σε τηλεοπτική συζήτηση με πολιτικά πρόσωπα ως προς το θέμα της βίας;

Το πρώτο, θλιβερό συμπέρασμα είναι απογοήτευση από το χαμηλό επίπεδο της αντιπαράθεσης, τουλάχιστον από τους εκπροσώπους των συστημικών κομμάτων. Μεγάλη εντύπωση μου έκανε η αταβιστική εμμονή της Δεξιάς στο αυταρχικό παρελθόν της: ως ανθρωπο φύλακας της Μακρονήσου, ο εκπρόσωπός της απαιτούσε αντί για επιχειρήματα ένα ναι ή όχι στις ανακρίσεις του, εν είδει δήλωσης μετανοίας. Ακόμη μεγαλύτερη εντύπωση μου έκανε η πλήρης αφομοίωση και επαναπροβολή αντιδραστικών επιχειρημάτων από τους εκπροσώπους της περίφημης «Κεντροαριστεράς», ιδίως σε ό,τι αφορά την κατασυκοφάντηση του ελληνικού πανεπιστημίου. Σκουπίδι το αποκάλεσαν, και δείχνοντας ως ένοχο μάλιστα όσους αγωνίζονται σε αυτό. Όχι την Αριστερά, και το κέντρο, ούτε καν τη μετριοπαθή Δεξιά δεν μπορώ να διακρίνω στις απόψεις του κλίματος αυτού. (Ως προς το Κέντρο σήμερα, θυμάμαι μια φράση του αείμνηστου ευπατρίδη πολιτικού Σάκη Πεπονή. Μου έλεγε, απογοητευμένος από την κατρακύλα του κόμματος του, το εξής: Εγώ κεντρώος ήμουν και κεντρώος παρέμεινα. Όπως όμως έχει καταντήσει το ΠΑΣΟΚ, στο εσωτερικό του πια φαίνομαι ως Άκρα Αριστερά...).

Όποιος αγωνίζεται πρέπει να συκοφαντείται. Το πρόβατο του Βάρναλη, που «ήσυχα και συνετά, πάει με 'κείνον που νικά» θέλουν ως πρότυπο για την ελληνική κοινωνία

Οι πολίτες αυτοί, ασκούν δύο θεμελιώδη ατομικά δικαιώματα, αυτά στη ζωή και της εξέγερσης απέναντι στην αδικία. Και ο ηθικός και ο ανθρώπινος νόμος είναι μαζί τους

ΠΗΓΗ

Μυθικοί αυτόχειρες

 

                                                  Μυθικοί αυτόχειρες 

 

Η αυτοκτονία του Αίαντα _ ερυθρόμορφος κάλυκας – κρατήρας Ετρουσκικού ρυθμού 400-350 π.Χ .
Το άρθρο αναφέρεται στους αυτόχειρες της μυθολογίας, δηλαδή σε αυτούς που αυτοκτόνησαν είτε αυτοβούλως είτε πιεζόμενοι από καταστάσεις. Οι κυριότεροι λόγοι ήσαν θλίψη, αγάπη, έρωτας, φόβος, ζήλια, ντροπή, τύψεις, ψυχικές ή πνευματικές διαταραχές, αυτοθυσία, ή οποιαδήποτε άλλη αιτία.

_________________________________
Άδραστος. Βασιλέας των Άργους και ένας από τους Επτά επί Θήβαις, ο οποίος αυτοπυρπολήθηκε (Γάιος Ιούλιος Υγίνος «Ιστορίες» 70).
Αιγεύς. Βασιλέας της Αθήνας. Πιστεύοντας ότι ο γιος του Θησέας είχε πεθάνει στην Κρήτη, έπεσε στη θάλασσα, ή από την Ακρόπολη (Γάιος Ιούλιος Υγίνος «Ιστορίες» 43 – Απολλόδωρος «Επιτομή» 1.11 – Διόδωρος ο Σικελιώτης 4.61.6).
Αίσακος. Γιος του Πριάμου ο οποίος συγκαταλέγεται μεταξύ των Μάντεων. Έπεσε στη θάλασσα και η Τηθύς τον μεταμόρφωσε σε θαλασσοπούλι (Απολλόδωρος 3.12.5 – Οβίδιος «Μεταμόρφωση» 750 ff).
Αίθρα. Μητέρα του Θησέα. (Γάιος Ιούλιος Υγίνος «Ιστορίες» 243).
Άγλαυρος (η). Κόρη του Κέκροπα, η οποία κατελήφθη από φθόνο και έπεσε από την Ακρόπολη, ή στην θάλασσα, ενώ άλλοι ισχυρίζονται ότι ο θεός Ερμής την μεταμόρφωσε σε μαύρη πέτρα. (Απολλόδωρος 3.14.6 – Ευριπίδης «Ίων» 20ff – Γάιος Ιούλιος Υγίνος «Ιστορίες» 166 – Οβίδιος «Μεταμόρφωση» 2.830).
Άγριος. Βασιλέας της Καλυδώνος στην Αιωλία, αυτοκτόνησε όταν εκδιώχθηκε από το βασίλειό του λόγω του Διομήδη, ενώ κατ’ άλλους ...