Λόγια χριστιανών αγίων...

Λόγια χριστιανών αγίων...

που ακούγονται στις εκκλησίες, αλλά δεν τα προσέχει κανείς!

Για να διευκολύνεστε στις γιορτές των λαμπρών "ορθόδοξων αγίων", εδώ μια παράθεση με χαρακτηριστικά λόγια τους για τους Έλληνες και τον ελληνικό πολιτισμό:

—Θεολόγω σου στόματι, θεολόγε Γρηγόριε... εξήρανας την μωρίαν Ελλήνων και το ψεύδος" (Μικρός Εσπερινός, σελ. 203, διαβάζεται 25 Ιανουρίου)

—"Εξέστησαν δαίμονες και Ελληνες οι άθεοι" (Κανόνας, Ωδή ε΄, σελ. 65)

—"Μανίας ελληνικής το φρύαγμα κατεπατήσατε" (Κανόνας, Ωδή α΄, σελ. 91).

—"Σοφία κρείττονι καλλωπιζόμενος, τους σοφούς των Ελλήνων, θεαρχικώ σθένει απεμώρανας" (Κανόνας, Ωδή δ΄, σελ. 84, 22 Μαρτίου).

—"Μάρτυρες Χριστού πανεύφημοι κατακρατούσης ποτέ της Ελλήνων σκαιότητας και ωθούσης άπαντας προς αθέμιτα βάραθρα" (Εσπερινός, σελ. 111, 28 Απριλίου)

—"Θείου Πνεύματος τη φωταυγία, σκότος έλυσας πολυθεϊας και κατήργησας Ελλήνων μυθεύματα" (Ορθρος, σελ. 42, 10 Μαϊου)

—"Σταθηράν επιδεικνύμενος την ένστασιν, Μάρτυς Ευτύχιε, τους των Ελλήνων σοφούς ανδρείως κατήσχυνας" (Κανόνας, Ωδή ζ΄, σελ. 104)

—"Σοφία Θεού, Ιουστίνος ο σοφός, κεκοσμημένος, την των Ελλήνων απεμώρανεν φιλοσοφίαν εν χάριτι" (Κανόνας, Ωδή ζ΄, σελ. 8, 1 Ιουνίου)

—"Των τυράννων ήλεγξας τας πονηράς επινοίας και Ελλήνων ήσχυνας την αθεώτατην πλάνην" (Κοντάκιο κανόνα, σελ. 69, 18 Ιουνίου)

—"Ανδρικώ φρονήματι ηυτομόλησας και των Ελλήνων σεβάσματα ως κόνιν ελέπτυνας" (Αίνοι, σελ. 94, 17 Ιουλίου)

—"Έρρει των Ελλήνων τα σαθρά πλάνης σεβάσματα και σεσιγήκασι της ματαιότητος άπασαι αι διπλόαι και το ψεύδος αυτών" (Κανών, ωδή η΄, σελ. 122, 23 Ιουλίου)

—"και θεούς εξηφάνισας των Ελλήνων δυνάμει του πνεύματος" (Κανόνας σελ. 126, 23 Αυγούστου)

—"Σοφίαν ευράμενος, την ενυπόστατον απεμώρανας Ελλήνων την σοφίαν" (Κανών, ωδή α΄, σελ. 134)

—"Οι των Ελλήνων σοφοί ηττηθέντες τοις σοφοίς δόγμασιν" (Κανόνας, Ωδή ε, σελ. 137, 22 Σεπτεμβρίου)

—"Σοφώτατα της Ελληνικής κατεφρόνησας σοφία, ένδοξε" (Ωδή η΄, σελ. 15, 2 Οκτωβρίου)

—"Καταπτύσας των στωικών φιλοσόφων, των απορρήτων μυστηρίων γνώστης εγένετο" (Δοξαστικό εσπερινού, σελ. 16, 3 Οκτωβρίου)

—"ότι πάσαν Ελλήνων απετέφρωσεν μανίαν" (Οίκος, σελ. 82, 14 Οκτωβρίου)

—"Πάσαν πλάνην των Ελλήνων έλεγξας" (Εξαποστειλάριον, σελ. 88, 15 Οκτωβρίου)

—"Οθεν προ των Ελλήνων μανία, πάλιν δε μετά πότμον, της αιρέσεως ζάλην ελάσαντες" (Κάθισμα, σελ.122, 22 Οκτωβρίου)

—"Αίγλην φωτιζόμενος σοφέ, της τρισηλίου λάμψεως, σκότος διέλυσας Ελλήνων δυσφημίας" (Κανόνας, ωδή α, σελ. 182, 30 Οκτωβρίου)

—"Μονάδα τρισάριθμον ομολογήσαντες, άγιοι, των Ελλήνων ελύσατε πολύθεον φρόνημα και μωράν σοφίαν" (Εσπερινός, σελ. 106, 15 Νοεμβρίου)

—"των γαρ αλιέων ζηλώσας την παρρησίαν και την σκηνορράφων θεολογίαν, την Πλάτωνος μυθολογίαν και την στωικήν φλυαρίαν λόγοις και έργοις κατέρραξε" (Δοξαστικό Εσπερινού, σελ. 122, 18 Νοεμβρίου)

—"Των Ελλήνων λιπών άπασαν την ματαιότητα" (Οίκος, σελ. 124, 18 Νοεμβρίου)

—"Ευστράτιος, ο της Ελλήνων μυθοπλασίας στηλιτευτής και της χριστιανών θεοσοφίας κήρυξ" (Αίνοι, σελ. 98, 13 Δεκεμβρίου)

—Στον Ακάθιστο Ύμνο αναφέρεται εισαγωγικά στο γράμμα Ρ, ότι μετέτρεψε η μητέρα του Ιησού, της οποίας δεν έχει διασωθεί ούτε μια λέξη στα εκκλησιαστικά συγγράμματα: «Ρήτορας πολυφθόγγους, ως ιχθύας αφώνους...» και στη συνέχεια:

    «Χαίρε, φιλοσόφους ασόφους δεικνύουσα,

    Χαίρε, τεχνολόγους αλόγους ελέγχουσα,

    Χαίρε, ότι εμωράνθησαν οι δεινοί συζητηταί,

    Χαίρε, ότι εμαράνθησαν οι των μύθων ποιηταί,

    Χαίρε, των Αθηναίων τας πλοκάς διασπώσα...»

Ως τεχνολόγοι, δεινοί συζητητές και μύθων ποιητές «περιγράφονται» οι Έλληνες, έστω και οι Ρωμαίοι, επιστήμονες, ρήτορες και ιστορικοί. Αλλά κι αν είχε ο ποιητής του Ακάθιστου Ύμνου κάτι τελείως διαφορετικό στο μυαλό του, με τους όρους Αθηναίοι και φιλόσοφοι δεν μπορεί παρά να εννοούσε τους δασκάλους του ελληνικού πολιτισμού που είχαν την έδρα τους στην Αθήνα, το Σωκράτη, τον Πλάτωνα και τον Αριστοτέλη, τον Επίκουρο και τον Ζήνωνα Κιτιέα.

Κοσμογενετικός Μύθος

Σας παραθετω μια ευφανταστη προσεγγιση  της Ειμαρμενης σε σχεση με το θεο τη Γενεση το Συμπαν και τη Συγχρονη Επιστημη ...

Μετά από μία εποχή "απόλυτης μονοτονίας", με απροσδιόριστη χρονική διάρκεια, ο Θεός αποφασίζει να δημιουργήσει το Σύμπαν.

Ακολουθεί η εποχή (διάρκειας πολλών δισεκατομμυρίων ετών) του σχεδιασμού του μοντέλου της κοσμικής δημιουργίας (που προφανώς περιλαμβάνει την σύνθεση, κατάστρωση και επίλυση τρισεκατομμυρίων μαθηματικών εξισώσεων).

Στην συνέχεια, καθώς ο Χωρόχρονος ολοκληρώνεται, ο Θεός διαπιστώνει ότι ένα απόλυτα αιτιοκρατικό και αξιοκρατικό Σύμπαν είναι και απόλυτα πληκτικό (δηλ. σαν άνοστο "φαγητό" χωρίς καρυκεύματα).

Οπότε, δημιουργεί την Ειμαρμένη, την μέγιστη Μοίρα, η οποία (σε ρόλο Πανδώρας) αναλαμβάνει να εμπλουτίσει το νεότευκτο θεϊκό μαθηματικό οικοδόμημα με την απαραίτητη "γεύση" (ή αλλιώς, με την κβάντωση ή τυχαιότητα και επομένως ασάφεια, απροσδιοριστία και τελικά αναξιοκρατία που θα το καθιστούσε συναρπαστικό) (Απογνωσισμός).

Η Ειμαρμένη αμέσως αρχίζει την παρέμβασή της που χαρακτηρίζεται, κυρίως, από απόδοση υπερβατικών ή άρρητων τιμών στις θεμελιώδεις φυσικές σταθερές όπως:

την βάση της εκθετικής συνάρτησης (e)

την ταχύτητα φωτός (c)

την σταθερά Planck (h)

τον λόγο περιφερείας-διαμέτρου (π)

κ.α Μετά από εξονυχιστικούς ελέγχους πολλών δισεκατομμυρίων ετών το θεϊκό δίδυμο (Θεός-Ειμαρμένη) ολοκληρώνει το μοντέλο της Φύσης. Το κυρίαρχο χαρακτηριστικό του δημιουργηθέντος συμπαντικό μοντέλου είναι ότι θα βρίσκεται συνεχώς σε κατάσταση "κρίσιμης ισορροπίας" άρα θα διαθέτει την μέγιστη δυνατή συναρπαστικότητα που δεν θα οδηγεί όμως στην κατάρρευσή του.
Ακολουθεί η στιγμή της Δημιουργίας (δηλ. το λεγόμενο Big Bang) που αποτελεί την κορυφαία στιγμή ευτυχίας του ζεύγους Θεού-Ειμαρμένης.
Αλλά, ο Θεός δεν αρκείται σε αυτό. Επιζητά να "νοιώσει" ο ίδιος, "αυτοπροσώπως", την συναρπαστικότητα του δημιουργήματός του (Απόλυτος Απογνωσισμός).
Έτσι, αντί να παραμείνει θεατής και να παρακολουθεί την Κοσμική Εξέλιξη εξωτερικά χρησιμοποιώντας Σύστημα Αναφοράς Euler, αποφασίζει να εισέλθει στο εσωτερικό του δημιουργήματός του και να χρησιμοποιήσει Σύστημα Αναφοράς Lagrange, βιώνοντας έτσι την εξέλιξή του "από πρώτο χέρι".

Αυτή του η απόφαση προκαλεί την αντίδραση της Ειμαρμένης που ως το "πρώτιστο θηλυκό Ον", υφίσταται απόλυτη ερωτική έλξη προς το "πρώτιστο αρσενικό Ον". Την εγκατάλειψή της, έστω και με στόχο την "ρήξη της μονοτονίας", την εκλαμβάνει ως ερωτική απόρριψη.
Όμως, ο Θεός είναι άτεγκος. Διορίζει την Ειμαρμένη ως "τοποτηρήτρια" της Κοσμικής Νομοτέλειας και την αναγκάζει, παρά την αντίθεσή της, να δημιουργήσει μία δίοδο ("Δίοδος Ειμαρμένης"), (δηλ. μία "οπή" σε κάποιο σημείο του συμπαντικού Χωρόχρονου) από την οποία αυτός εισέρχεται ως δομική μονάδα ενέργειας (δηλ. φωτόνιο), την χρονική στιγμή δημιουργίας (t = 0).
Μετά την είσοδο του στο "κτίσμα" του, ο Δημιουργός ακολουθεί πλέον την εξελικτική πορεία των επιπέδων πολυπλοκότητας σε όλα τα στάδια των δισεκατομμυρίων ετών της Συμπαντικής εξέλιξης.
Έτσι, μετρέπεται διαδοχικά σε κυρκόνιο (quark), πρωτόνιο, άτομο, μόριο, βιομόριο, κύτταρο και τελικά "ενανθρωπίζεται" και γίνεται Βιολογικός Οργανισμός.
Zώντας έτσι ο Θεός, την ζωή ενός μέσου και απλού ανθρώπου, βιώνει ολοκληρωτικά την "γεύση" του "κτίσματός" του.

Όμως, ο άνθρωπος είναι νοήμον ον οπότε και ο "ενανθρωπισθείς" Θεός αρχίζει βαθμιαία να "ανακτά" ψύγματα μαθηματικής γνώσης, δηλ. της γνώσης που χρησιμοποίησε ο ίδιος "πάλαι ποτέ" για την δόμηση του Σύμπαντος.
Καθώς το γήρας πλησιάζει, η ανθρώπινη υπόστασή του εξασθενεί και η νόηση του βαθμιαία απελευθερώνεται από τις υλικές επιδράσεις. Η τάση για μάθηση ογκούται ενώ επιπλέον αρχίζει να διακατέχεται από αποσπασματική "θεϊκή ανάμνηση".
Τελικά, διαπιστώνει το προφανές δηλ. ότι ο ανθρώπινος βίος είναι πολύ μικρός για να αποκτήσει την απαιτούμενη γνώση που θα του επιτρέψει την διαφυγή από τον Χωρόχρονο.
Προ του φόβου του τερματισμού της ύπαρξής του ή της αέναης και επίπονης μετεξέλιξης αρχίζει τις δεήσεις προς την Ειμαρμένη να του προσφέρει την αποκάλυψη της "Ειμαρμένειας Διόδου" ώστε να επιστρέψει στην πρότερη κατάσταση.
Η Ειμαρμένη, εγκατελειμένη και μόνη για 13,7 δισεκατομμύρια έτη (όση και η ηλικία του Σύμπαντος) στην Εξωσυμπαντική έδρα της, βρίσκεται σε μεγάλο δίλημμα. Ο Θεός δεν θα έπρεπε να είχε προβλέψει ότι ζώντας ως άνθρωπος ενδεχομένως θα αδυνατούσε να ανακαλύψει την Δίοδο;

Οπότε:

- Έκανε απλά λάθος, σκεπτόμενος τότε ως θεός, ότι η ανεύρεσή της θα ήταν απλούστατη και αυτονόητη οπότε αυτεγκλωβίσθηκε; ή

- Είχε προβλέψει το γεγονός και ήθελε, να επιτύχει την ανακάλυψη αυτή στην άκρη του νήματος, "στην κόψη του ξυραφιού", στα πλαίσια της "ακρότατης αναζήτησης συγκινήσεων";

Επιπλέον είναι ερωτικά πληγωμένη. Αρχίζει να βιώνει μία τραγωδία.

- Τις ημέρες κατακλύζεται απο συναισθήματα όπως οργή και σκληρότητα και αποφασίζει να τηρήσει "στάση αδράνειας":

-- Αφού είναι θεός, ας ανακαλύψει μόνος του την δίοδο

-- Ο Θεός δεν δικαιούται μία δεύτερη ευκαιρία.

-- Τα λάθη πρέπει να πληρώνονται και από ανθρώπους και από θεούς.

-- Η εκδίκηση είναι έδεσμα που σερβίρεται κρύο.

- Τις νύκτες κατακλύζεται από συναισθήματα όπως αγάπη και νοσταλγία και αποφασίζει να επέμβει και να δώσει τέλος στην αγωνία του Δημιουργού της και να τον ανασύρει από το αδιέξοδο.

Η απόγνωση της Ειμαρμένης είναι πλέον απερίγραπτη. Ο χρόνος γενικά, τα έτη, οι μήνες, τα ημερονύκτια, οι ώρες και τα δευτερόπλεπτα κυλούν απελπιστικά αργά αλλά δεν αρκούν για λάβει την τελική απόφαση.

Είσαι έτοιμος για την επανάσταση;

Ας υποθέσουμε ότι έχεις ακόμα τη δουλειά σου. Ότι ακόμα παλεύεις και κρατάς δυνάμεις για το μέλλον. Ότι έχεις κάποια ακίνητα που νοικιάζεις, πως κάτι βγάζεις και πληρώνεις φόρους και ταμεία, πως καλύπτεις υποχρεώσεις για τα παιδιά, πως βοηθάνε παράλληλα κι οι παππούδες με τις συντάξεις. Ας  δεχτούμε επίσης πως η εταιρία σου ή το μαγαζί σου πάνε καλά (για πόσο ακόμα όταν η παραγωγικότητα και τα έσοδα των άλλων θα μειώνονται;) ή ότι είσαι δημόσιος υπάλληλος και «βρέξει χιονίσει» πέφτει το μικρό αλλά σίγουρο μηνιάτικο.

Ξαναρωτάω, όμως: Για πόσο ακόμα; Πάρε χαρτί και μολύβι και υπολόγισε πως θα είσαι στο μέλλον. Γιατί αν δεν είσαι μόνος κι έχεις οικογένεια, μάθε να αξιολογείς  παραμέτρους για όλους και όχι  μόνο για το δικό σου σαρκίο.

Πρώτα, σκέψου πως τίποτα δεν είναι στατικό στη ζωή και στη φύση. Οι συντάξεις των παππούδων που σε συμπληρώνουν τώρα, σε λίγα χρόνια δεν θα υπάρχουν. Δυστυχώς ή καλύτερα ευτυχώς, όλοι είμαστε «ανακυκλώσιμοι»…

Ύστερα, μελέτησε προσεκτικά τις οικονομίες των άλλων δυτικών κρατών στον κόσμο των οποίων θέλεις να ανήκεις. Μέχρι τώρα καλά τη βόλεψες αλλά από δω και πέρα, δεν θα έχεις τα προνόμια που το κράτος της ρεμούλας σου εξασφάλιζε με τα κλεψιμέϊκα. Θα πληρώνεις φόρους, δεν θα έχεις ιδιοκτησία όπως πριν, δεν θα δανείζεσαι χωρίς εχέγγυα, δεν θα διορίζεσαι στο δημόσιο και δεν θα παίρνεις το μέρισμα της παραοικονομίας που συντηρούσε τη μεσαία τάξη, ως τώρα.

Τέλος, δες λίγο μακροπρόθεσμα, την επαγγελματική διέξοδο των παιδιών σου. Θα συνεχίσεις να τα συντηρείς  στο σπίτι, έως ότου γίνουν τελείως ανεύθυνα; Θα τα «μεγαλώσεις» ως τα 50, ώσπου να καταλήξουν σε τρελάδικο από την τεμπελιά και το φόρτο των ψυχολογικών προβλημάτων;

Αν όλα αυτά δεν σου φαίνονται τόσο τραγικά και συνεχίζεις ακόμα, να εφησυχάζεις, σου λέω, μετά  βεβαιότητας, ότι καμία  κυβέρνηση δεν πρόκειται να προσπαθήσει να αλλάξει τίποτα από αυτά που θα ανέτρεπαν το παραπάνω σκηνικό. Θέλω να πω δηλαδή, ότι θα έχεις όλες τις υποχρεώσεις ενός δυτικού κράτους αλλά σχεδόν κανένα δικαίωμα και καμία ανταποδοτικότητα, ως δικαιούχος πολίτης του. Θα πληρώνεις φόρους αλλά σχολεία, νοσοκομεία, ανάπτυξη, παραγωγικότητα, εργασία, επιχειρηματικότητα, ευνομούμενο κράτος και ασφάλεια δεν θα έχεις. Από τη μία, θα είσαι δηλαδή «Ευρωπαίος» και από την άλλη, θα ζεις ως «Βορειοαφρικανός»…

Μήπως λοιπόν, πρέπει να αποφασίσεις τη δική σου επανάσταση; Μη φανταστείς όμως καμιά «κόκκινη» με οδοφράγματα και «κροτίδες» (σαν αυτές που έφτιαχνε ο Σημίτης στη δικτατορία…). Απ΄ό τι βλέπεις τελευταία, ούτε ο ΣΥΡΙΖΑ δεν τη θέλει  πια!

Μιλάω για τη  προσωπική σου επανάσταση που θα είναι όλη δική σου και θα ταιριάζει απόλυτα στην περίπτωση σου. Μια επανάσταση που θα σπάσει αυτή την ευθεία φθίνουσα γραμμή που σε σπρώχνει πιο κάτω και δεν το καταλαβαίνεις. Είναι άλλωστε, τόσο ανεπαίσθητη, που σε κοιμίζει ακόμα περισσότερο.

Τι να κάνεις; Να ξυπνήσεις μελετώντας όλες τις ευκαιρίες που παρουσιάζονται γύρω σου. Να τα μαζέψεις και να πας στο χωριό σου, ξεκινώντας  κάτι με τα αγροτικά. Αν δεν έχεις κτήμα, νοίκιασε κάτι και ξεκίνα. Φύγε από την Αθήνα, δεν μπορεί να θρέψει πια πολλούς. Να διώξεις το παιδί σου από το σπίτι παρακινώντας το να εκμεταλλευτεί τις όποιες ικανότητες έχει. Στην ανάγκη, σκίσε το άχρηστο πτυχίο του για να ξορκίσεις το άλλοθι της τεμπελιάς του. Φύγε αν θέλεις, στο εξωτερικό. Πάρε τη μεγάλη απόφαση και κάντο. Ξεκίνα μια δική σου εξαγωγική εταιρία με τον αδερφό σου ή τον κουμπάρο. Κάνε κάτι να βγάλεις λεφτά, σε έναν δύσκολο κόσμο που δεν πρόκειται πια να σου χαρίσει τίποτα. Για να ανταπεξέλθεις  χρειάζεσαι χρήμα, για να επιβιώσεις και μετά να αγοράσεις καλό σχολείο, περίθαλψη, ασφάλεια, ποιότητα ζωής. Ζεις σε μια χώρα που θα συνεχίσεις να πληρώνεις «ενοίκιο πατρωνίας»  αλλά όλες τις άλλες παροχές θα τις πληρώνεις από την τσέπη σου, εσύ ο ίδιος.

Ό τι κι να κάνεις, κάντο γρήγορα. Αν δεν είσαι έτοιμος ακόμα, θα αναγκαστείς να το κάνεις στο μέλλον. Μην περιμένεις  καμία βοήθεια απ΄αυτό, που σου είπαν ότι είναι το «κράτος» σου.  Θα συνεχίσει να σε δουλεύει και να σου αφαιρεί δικαιώματα χωρίς να σου προσφέρει προϋποθέσεις  και ερείσματα.

Πάρε γρήγορα, μολύβι, χαρτί (για υπολογισμούς)και  πληκτρολόγιο (για συγκρίσεις) και ξεκίνα την «επανάσταση»! Μόνος σου, χωρίς «συντρόφους» και «μανιφέστα». Αυτά είναι που σε κατέστρεψαν…

Πηγή:www.capital.gr

Όταν οι βομβαρδισμοί βαφτίζονται «καλοί»…

Η έννοια του κακού έχει αποκτήσει μια ιδιαίτερη βαρύτητα στην τρέχουσα πολιτική αντιπαράθεση, καθώς δεν βασίζεται στην αντικειμενική προσέγγιση της βίαιης και κακοποιού συμπεριφοράς, αλλά στα ιμπεριαλιστικά παιχνίδια κατά κρατών, που αποτελούν το «σύγχρονο άξονα του κακού».
Η πάλη κατά του ιμπεριαλισμού βαφτίζεται «τρομοκρατία», το επίσημο κακό δηλαδή, προκειμένου να νομιμοποιηθούν οι μαζικές σφαγές και βίαιες μορφές μετακίνησης και εκδίωξης πληθυσμών.
Ιστορικά τέτοια φαινόμενα καταγράφονται σαν «εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας», όπως το Ολοκαύτωμα κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, το οποίο και χρησιμοποιείται ως ιστορικό ορόσημο, ενώ άλλα περνάνε στα ψιλά γράμματα όπως η σφαγή στην Γιουγκοσλαβία, η γενοκτονία των Παλαιστινίων κλπ. Αξιοσημείωτο είναι δε, πως ιστορικά εναλλάσσονται οι λαοί στη θέση του δήμιου και του θύματος.
Χαρακτηριστική περίπτωση αποτελεί το Ισραήλ. Εκατομμύρια αθώοι είχαν σκοτωθεί, κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο από την ναζιστική Γερμανία. Πλήθος πόλεις και χωριά είχαν καταστραφεί, ιδεώδη ριζωμένα στη κληρονομιά του ευρωπαϊκού Διαφωτισμού και τις ηθικές αρχές της δικαιοσύνης, της ισότητας και της ανθρώπινης αξιοπρέπειας είχαν ποδοπατηθεί. Οι περισσότεροι όμως Ευρωπαίοι, μετά τον πόλεμο δεν ήθελαν να ακούσουν, δεν ήθελαν να μιλήσουν, δεν ήθελαν να σκεφτούν ότι με κάποιον τρόπο και οι ίδιοι ήταν εμπλεκόμενοι, ίσως και συνυπεύθυνοι σε ό.τι είχε συμβεί.
Το ίδιο ακριβώς συμβαίνει και σήμερα με την Παλαιστίνη και πάλι η Ευρώπη δεν θέλει να ακούσει, να συζητήσει, να σκεφθεί την μαζική δολοφονία χιλιάδων Παλαιστινίων στην ίδια τους την πατρίδα.
Αξίζει να σημειωθεί, ότι στα πρόσφατα γεγονότα δολοφονίας των τεσσάρων μικρών παιδιών σε παραλία της Γάζας, απαγορεύθηκαν μέχρι και οι διαδηλώσεις υπέρ των Παλαιστινίων στην Γαλλία.
Και ενώ οι αεροπορικές επιδρομές του Ισραηλινού στρατού στη Γάζα συνεχίζονται με αμείωτη ένταση τις τελευταίες ημέρες και ο αριθμός των άμαχων νεκρών αυξάνεται δραματικά, διότι δεν μπαίνουν στην διαδικασία επιλεκτικής στοχοποίησης και έτσι προκύπτουν οι εκατόμβες των αθώων θυμάτων, ο Ισραηλινός στρατός ετοιμάζεται να ολοκληρώσει με τον πιο αιματηρό τρόπο τη γενοκτονία, που συντελείται για τον Παλαιστινιακό λαό.
Πάνω από 500 νεκροί, περισσότεροι από 3000 τραυματίες, ανάμεσα τους δεκάδες γυναίκες και παιδιά, στην Γάζα έρχονται να καταδείξουν με τον πιο ωμό τρόπο την πραγματικότητα, ενώ έχουν καταστραφεί, μεταξύ άλλων, σχολεία, νοσοκομεία και τζαμιά. Οι ιατροφαρμακευτικές προμήθειες εξαντλούνται και οι συνθήκες νοσηλείας είναι ιδιαίτερα δύσκολες, λόγω των συνεχών διακοπών της ηλεκτροδότησης.
Και σε αυτή την «ανάκουρδη» ισορροπία της φύσης, όπου το άλλοτε χαρακτηρισμένο «θύμα» της παγκόσμιας κοινότητας γίνεται «θύτης», ξεχνώντας την ιστορία του, ο ΟΗΕ παίζει το ρόλο του πόντιου Πιλάτου, οι ΗΠΑ έχουν παραχωρήσει στο Ισραήλ μια ιδιότυπη διεθνή ασυλία και τα διεθνή αλλά και τα ελληνικά ΜΜΕ παρουσιάζουν τους Παλαιστίνιους ως τρομοκράτες, εξισώνοντας θύματα και θύτες με τον πιο αποτροπιαστικό τρόπο, την ίδια στιγμή που το Ισραήλ παραβιάζει κατάφωρα το διεθνές δίκαιο…
Δυστυχώς η διεθνής αλλά και η Ευρωπαική κοινότητα κωφεύει στα εγκλήματα, που έχει διαπράξει το Ισραήλ τα τελευταία 32 χρόνια κατά των Παλαιστινίων, ξεκινώντας από τις σφαγές του Αριέλ Σαρών στα στρατόπεδα Σάμπρα και Σατίλα, στους βομβαρδισμούς και την Πολιορκία της Βυρηττού και την εξορία 10000 Παλαιστινίων στη Ραμάλα, τις κατεδαφίσεις σπιτιών και σχολείων μαζί με τους ενοίκους, επειδή δήθεν κατοικούσαν τρομοκράτες, τους μαζικούς βομβαρδισμούς με βόμβες διασποράς και τόσα άλλα που καταδικάζει και η υγιής ανθρωπιστική Ισραηλινή κοινότητα, που επιθυμεί να διευθετηθούν με ειρήνη τα θέματα που αφορούν την αρμονική συμβίωση των δύο λαών.
ΑΥΤΟ ΤΟ ΜΟΝΤΕΛΟ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, «ΟΤΑΝ ΔΕΝ ΑΠΟΔΙΔΕΙ Η ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΑ ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΠΟΦΕΥΚΤΗ Η ΒΙΑ», Ο ΙΣΧΥΡΟΤΕΡΟΣ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΜΒΑΝΕΙ ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΟΥ ΑΔΥΝΑΜΟΥ ΚΑΙ ΝΑ ΕΠΙΒΑΛΛΕΤΑΙ ΜΕ ΤΗ ΒΙΑ Σ’ΑΥΤΟΝ, ΔΕΝ ΕΥΑΓΓΕΛΙΖΕΤΑΙ ΣΙΓΟΥΡΑ ΟΥΤΕ ΤΗΝ ΕΙΡΗΝΗ, ΑΛΛΑ ΟΥΤΕ ΚΑΙ ΤΗΝ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ.
Ο άνθρωπος είναι το μοναδικό ον που έχει παρελθόν, τώρα αν θα έχει και μέλλον είναι κάτι που εξαρτάται από την αλληλεγγύη μεταξύ των λαών…

ΟΙ ΕΘΝΑΡΧΕΣ

Όταν ο "Εθνάρχης" Βενιζέλος εξαπέλυε προγκρόμ κατά εργατών και Αριστεράς, κάνοντας τον Αινστάιν να τον καταγγείλει

«Περί μέτρων ασφαλείας του κοινωνικού καθεστώτος και προστασίας των ελευθεριών των πολιτών» ή αλλιώς όπως ονομάστηκε χαρακτηριστικά «Ιδιώνυμο». Υπήρξε ο νόμος που εφαρμόστηκε στις 25 Ιουλίου του 1929 και ο οποίος ποινικοποιούσε τις «ανατρεπτικές» ιδέες. Στόχος ήταν η δίωξη των κομμουνιστών και των αναρχικών και η καταστολή των συνδικαλιστικών κινητοποιήσεων. Ο νόμος του οποίου κύριος εκφραστής ήταν ο Ελευθέριος Βενιζέλος αποτέλεσε την αρχή για τους μετέπειτα βασανισμούς, εξορίες, φυλακίσεις αριστερών.

«Πάσα απόπειρα διαταράξεως ή βιαίας ανατροπής του αστικού καθεστώτος, του οποίου στερεά θεμέλια είνε η πατρίς, η οικογένεια, η ιδιοκτησία θα εύρη αντιμέτωπον την πυγμήν του Κράτους. Είμεθα αποφασισμένοι να εξοπλίσωμεν το κράτος και τας αρχάς του διά τας αναγκαίας νομοθεσίας, όπως καταστή δυνατή η αποτελεσματική κοινωνική άμυνα κατά των απροκάλυπτων ανατρεπικών ενεργειών των εχθρών του κοινωνικού καθεστώτος» ήταν τα λόγια του Ελευθέριου Βενιζέλου το 1928 σε προεκλογική του συγκέντρωση. Λόγια τα οποία κι έκανε πράξη ένα χρόνο αργότερα με την εκλογή του.

Ήταν η εποχή των διεκδικητικών αγώνων των εργατών και της ανόδου της κομμουνιστική ιδεολογίας. Η ανάπτυξη του εργατικού κινήματος, που ακολουθούσε τις ανάλογες τάσεις στην υπόλοιπη Ευρώπη με την εξάπλωση των ριζοσπαστικών/κομμουνιστικών ιδεολογιών, η Μικρασιατική Καταστροφή με την άφιξη εκατομμυρίων προσφύγων, θα μπορούσαν να αποτελέσουν πρόσφορο έδαφος για την εξάπλωση των ιδεολογιών αυτών. Η γενικότερη κακή κατάσταση της χώρας αλλά και της οικονομίας λόγω του πολέμου και της πολιτικής αστάθειας των χρόνων εκείνων, οδήγησαν στην ψήφιση του νόμου.

Ήταν ουσιαστικά μια προσπάθεια των ισχύοντων θεσμών να διατηρήσουν τα κατεστημένα τους μπροστά στο φόβο της εξάπλωσης των νέων ιδεών.

Ο νόμος προέβλεπε ποινή φυλάκισης πάνω από έξι μήνες για όποιον, κατά το άρθρο 1, «επιδιώκει την εφαρμογήν ιδεών εχουσών ως έκδηλον σκοπόν την δια βιαίων μέσων ανατροπήν του κρατούντος κοινωνικού συστήματος ή την απόσπασιν μέρους εκ του όλου της επικράτειας ή ενέργεια υπέρ της εφαρμογής αυτών προσηλυτισμού».

Οι αντιδράσεις αρχικά δεν ήταν πολλές, μόνο της τότε αντιπολίτευσης με επικεφαλής τους Αλέξανδρο Παπαναστασίου, Γεώργιο Παπανδρέου και Γεώργιο Καφαντάρη, η οποία πρότεινε στον Βενιζέλο να διώκονται και οι φασίστες με το ίδιο νόμο. Ο Βενιζέλος αρνήθηκε.

Το νομοσχέδιο τελικά ψηφίζεται στις 15 Ιουλίου και τίθεται σε εφαρμογή στις 25 Ιουλίου.

«Το νομοσχέδιον δεν επιδιώκει να διώξη τον κομμουνισμόν ως ιδέαν, αλλά τη Γ' Διεθνή και τας μπολσεβικικάς αρχάς αυτής, αίτινες απέχουν πολύ του ιδεώδους κομμουνισμού. Το νομοσχέδιον επιδιώκει τη δίωξιν των οπαδών της Γ' Διεθνούς. Δε δυνάμεθα να διώξωμεν τον κομμουνισμόν, διότι και ο Χριστός υπήρξε κήρυξ της ιδέας αυτής. Ο Χριστός διεκήρυξε πρώτος τον κομμουνισμόν, αλλά από την υψηλήν ιδεολογίαν του κομμουνισμού μέχρι των ανατρεπτικών ενεργειών των ανθρώπων της Μόσχας, υπάρχει διαφορά» είχε πει στην Βουλή ο Βενιζέλος.

Ο νόμος αργότερα ξεσήκωσε θύελλα αντιδράσεων, τόσο στο εσωτερικό, όσο και στο εξωτερικό. Την αντίθεσή του εξέφρασε ο νομικός κόσμος της χώρας με αρθρογραφία στα περιοδικά «Θέμις» και «Δικαιοσύνη».

Φωνή διαμαρτυρίας ύψωσαν διανοούμενοι, όπως ο Γρηγόριος Ξενόπουλος, η Γαλάτεια Καζαντζάκη, ο Γεώργιος Νιρβάνας, ο Κωνσταντίνος Άμαντος, ο Δημήτρης Γληνός, ο Αλβέρτος Αϊνστάιν και ο Ανρί Μπαρμπίς. ( Ο Αλβέρτος Αϊνστάιν γράφει....«Καταδικάζουμε τα μέτρα (της ελληνικής κυβέρνησης) εναντίον των εργατών, των χωρικών και των φοιτητών»)

Από το 1929 έως το 1936 όπου και εφαρμόστηκε περίπου 16.500 πολίτες συνελήφθησαν. Από αυτούς 3031 καταδικάσθηκαν και εξορίστηκαν στα νησιά Φολέγανδρο, Ανάφη, Αμοργό και Σκύρο.

Με δικαστικές αποφάσεις διαλύθηκαν πολλές οργανώσεις και σωματεία, που επηρεάζονταν από το ΚΚΕ. Στον νόμο αυτό εξάλλου στηρίχτηκαν και οι μετέπειτα αυστηρότεροι νόμοι όπως από το καθεστώς της 4ης Αυγούστου.

Ορθόδοξα αναθέματα κατά Ελλήνων

 

Διαβάζουμε συχνά τις ψευδεπίγραφες αναφορές των χριστιανών περί της «αγάπης» που τρέφουνε για τον Έλληνα και τον Ελληνικό πολιτισμό, ενώ είναι πασίγνωστο το διαχρονικό μένος τους για τον Ελληνικό τρόπο σκέψης και η ασέβεια τους για τα Ελληνικά ήθη και έθιμα. Ένα ΖΩΝΤΑΝΟ τέτοιο παράδειγμα είναι οι περίφημοι ΑΝΑΘΕΜΑΤΙΣΜΟΙ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ που ψέλνονται με μεγάλη “ιεροπρέπεια” κάθε έτος την Κυριακή της Ορθοδοξίας. Ψέλνονται ΚΑΤΑ των Ελλήνων, παρουσία ΕΛΛΗΝΩΝ !!

Κάθε έτος λοιπόν κατά την Α’ Κυριακή της Σαρακοστής, και από την κατάπτυστη εκείνη Ζ’ Σύνοδο της Νίκαιας του 787 και υπό την Προεδρία του «ευσεβέστατου» Πατριάρχη Ταρασίου, ψέλνονται οι ΕΠΤΑ ΑΝΑΘΕΜΑΤΙΣΜΟΙ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ.

Μα τόοση «αγάπη» πια; Γιατί εδώ και 1216 χρόνια μας «ευλογεί» ο άρχοντας Γιαχβέ δια των εκπροσώπων του; Γιατί άραγε; Η αηδιαστική αυτή πρακτική των εβραιοχριστιανών προκάλεσε μάλιστα και την παρέμβαση του πρώην Προέδρου της Δημοκρατίας κ. Στεφανόπουλου που δήλωσε χαρακτηριστικά ότι «πρέπει να παραλείπονται»
Ποιος ο λόγος γι΄ αυτή τους την ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ; Ποιος ο λόγος για αυτό τους το ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΟ μένος; Ποιος ο λόγος του αναθέματος, επί επτά; Ευλόγησε άραγε ο «Θεός» αυτά τα αηδιαστικά τους λόγια;

Ας μας απαντήσουνε οι λαλίστατοι και αδίστακτοι οπαδοί του εβραιοχριστιανισμού. Ας μας εξηγήσουνε πως ανέχονται αυτόν τον ηθικό εξευτελισμό από τους εκπροσώπους μίας ξένης κοσμοθεώρησης μέσα στο σπίτι τους. Πάρτε μια ιδέα για να καταλάβετε σε τι ακριβώς αναφέρομαι, που αν

δεν είναι στην νεοελληνική γλώσσα κανείς δεν πρόκειται να τα καταλάβει και θα συνεχίσουμε να σταυροκοπιόμαστε κάθε  φορά που τους ακούμε να μας σέρνουν τα εξ αμάξης και όχι μόνο εκείνη την μέρα.






                    ΟΙ ΕΠΤΑ ΑΝΑΘΕΜΑΤΙΣΜΟΙ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ.

1ος Αναθεματισμός:  Υπάρχουν κάποιοι που υποστηρίζουν ότι η δύναμη και η ενέργεια της τρισυπόστατης θεότητας είναι κατασκευασμένη. Το ίδιο υποστηρίζουν ότι είναι η θεία ουσία που δοξάζουμε, η ενέργεια των αγίων και όλη η φύση. Αυτοί κινδυνεύουν να γίνουν τελείως άθεοι, να πιστέψουν την Ελληνική μυθολογία και να περιπέσουν στην λατρεία των κτισμάτων. Αυτό δυσκολεύει την καθαρή και άψογη χριστιανική πίστη. Αφού δεν πιστεύουν στη θεοπνευστία των αγίων και το ευσεβές φρόνημα της εκκλησίας που διδάσκει ότι η τρισυπόστατη δύναμη δεν έχει κατασκευασθεί. ΑΝΑΘΕΜΑ-ΑΝΑΘΕΜΑ-ΑΝΑΘΕΜΑ
2ος Αναθεματισμός: Αυτοί που ασπάζονται τις Ελληνικές γνώσεις και όχι αυτοί που τις διδάσκονται σαν εκπαίδευση, και ακολουθούν τις μάταιες θεωρίες και τις πιστεύουν σαν αληθινές, μας δημιουργούν κινδύνους και παρασύρουν σ’ αυτές και άλλους κρυφά ή φανερά και τις διδάσκουν χωρίς δισταγμό. ΑΝΑΘΕΜΑ-ΑΝΑΘΕΜΑ-ΑΝΑΘΕΜΑ
3ος Αναθεματισμός: Σε όσους πιστεύουν στην μυθολογία (Ελληνική) και αποδέχονται και άλλα μυθικά πλάσματα και τις δικές μας πεποιθήσεις επηρεάζουν και μεταβάλλουν και τις ιδέες του Πλάτωνα δέχονται σαν αληθινές και την ύλη θεωρούν αυθύπαρκτη και υποστηρίζουν ότι έγινε μόνη της και προσβάλλουν το αυτεξούσιο του δημιουργού που έφτιαξε τα πάντα από το τίποτα και τα εξουσιάζει δεσποτικά. ΑΝΑΘΕΜΑ-ΑΝΑΘΕΜΑ-ΑΝΑΘΕΜΑ.
4ος Αναθεματισμός: Αυτοί που δέχονται και παραδίδουν στις επερχόμενες γενεές τα μάταια Ελληνικά λόγια και δεν πιστεύουν ότι οι ψυχές προϋπήρχαν και τα πάντα έγιναν από το τίποτε και ότι η κόλαση δεν είναι αιώνια και έτσι καταργούν την βασιλεία των ουρανών (παράδεισο) που είναι αιώνια και ακατάλυτη. Ο ίδιος ο Χριστός και θεός μας δίδαξε με παλαιά και νέα γραφή που εμείς την παραλάβαμε και μας λέει ότι, η κόλαση είναι ατελείωτη και η βασιλεία αιώνια. Με αυτά τα λόγια καταδικάζουν τους εαυτούς τους και γίνονται υπαίτιοι και για άλλες αιώνιες καταδίκες. ΑΝΑΘΕΜΑ-ΑΝΑΘΕΜΑ- ΑΝΑΘΕΜΑ.
5ος Αναθεματισμός: Σ’ αυτούς που παρουσιάζουν σαν ευσεβή τα δόγματα των Ελλήνων τα ανίερα αποτελούν ασέβεια και αδιαντροπιά για την ορθόδοξη και καθολική εκκλησία καθώς και για τις ψυχές του ουρανού και της γής και τα άλλα κτίσματα. ΑΝΑΘΕΜΑ-ΑΝΘΕΜΑ-ΑΝΑΘΕΜΑ.
6ος Αναθεματισμός: Σ’ αυτούς που προτιμούν την «ανόητη» !! σοφία των Ελλήνων φιλοσόφων και σ’ αυτούς που τους διδάσκουν και πιστεύουν στην μετεμψύχωση των ανθρωπίνων ψυχών και έτσι χάνονται όπως των αλόγων ζώων αφού προχωρούν στο μηδέν και δεν περιμένουν ανάσταση και δεύτερη παρουσία αμφισβητώντας την τελική τιμωρία. ΑΝΑΘΕΜΑ-ΑΝΑΘΕΜΑ-ΑΝΑΘΕΜΑ.
7ος Αναθεματισμός: Σ’ όσους χαρακτηρίζουν των Ελλήνων τα λόγια σοφά και τους αιρεσιάρχες που αναθεματίσθηκαν από τις επτά άγιες καθολικές συνόδους και όλους τους ορθόδοξους επιφανείς πατέρες, αυτά είναι ξένα προς την εκκλησία είναι ψεύτικα λόγια και βρώμικη περιουσία και ισχυρίζονται ότι καλύτερη κατά πολύ και τώρα και στην μέλλουσα κρίση και των ευσεβών και ορθοδόξων ανδρών κατά τα άλλα πάθος ανθρώπινο και παντελής άγνοια. ΑΝΑΘΕΜΑ-ΑΝΑΘΕΜΑ-ΑΝΑΘΕΜΑ.
ΑΝΑΘΕΜΑ της Ζ΄ Οικουμενικής συνόδου της Νίκαιας το 787 μ.κ.ε εντολή του αυτοκράτορα Κων/νου του ΣΤ΄ και της μητέρας του Ειρήνης της Αθηναίας.
Αυτά είναι τα ωραία της Θρησκείας της αγάπης, η οποία εμεταλλεύομενη παλιά την αμάθεια του χριστεπώνυμου πληρώματος και σήμερα την μη ύπαρξη προσοχής για τα μουρμουρητά των ιερέων, μας καθυβρίζει σαν τον ποιο ιταμό κατακτητή! Τελευταία πάλι η κεφαλή της εκκλησίας σας Ιουδαιοχριστιανοί, ο πολύς Βαρθολομαίος (τέως Αξ/κος της Τουρκικής ΜΙΤ) επανήλθε στην ίδρυση Χριστιανικού ναού στον σεπτό και πανίερο βράχο της Ακροπόλεως Αθηνών. (έχει ήδη ξωκλήσια) Μήπως μπορεί να φαντασθεί κανείς από που παίρνει εντολές;

Η ανάπτυξη του κώλου

                                  Η ανάπτυξη του κώλου

Ανάπτυξη και ανταγωνιστικότητα δύο λέξεις που μου έγιναν εφιάλτης. Λέξεις που τις πιπιλάει ο κάθε λογής πολιτικάντης του κώλου και ο κάθε λογής ραδιούργος οικονομολογίσκος.

   Δεν είναι ανάπτυξη αυτή έτσι όπως την εννοείται εσείς, αυτή είναι αιτία πολέμου για το λαό. Γιατί ανάπτυξη, άθλιοι πολιτικοί εννοείτε την ανάπτυξη των άχρηστων στατιστικών σας αριθμών, την ανάπτυξη των off shore εταιριών σας, την ανάπτυξη της τσέπης των βιομηχάνων των εφοπλιστών των τραπεζών και των πολυεθνικών, αυτών δηλαδή που σας ταΐζουν και εξαθλιώνουν την πλειοψηφία του Ελληνικού λαού.

   Όχι, για το λαό αυτή είναι ανάπτυξη του κώλου.

    Εμείς ο λαός όταν λέμε ανάπτυξη εννοούμε την ανάπτυξη όλων των Ελλήνων, εννοούμε κοινωνικό κράτος πρόνοιας και αλληλεγγύης, εννοούμε ποιότητα ζωής και για τον τελευταίο συνάνθρωπο μας, εννοούμε δωρεάν υγεία και νοσοκομεία, δωρεάν παιδία και ελεύθερα πανεπιστήμια, δουλειές με αξιοπρεπείς μισθούς, και παππούδες και πατεράδες χωρίς θλίψη πόνο και δάκρυα στα μάτια.

   Εμείς ο λαός έτσι εννοούμε την ανάπτυξη.

   Μας λέτε ότι για να έρθουν οι ξένες επενδύσεις πρέπει να είναι ανταγωνιστικές  και για να γίνει αυτό εμείς πρέπει να παίρνουμε 500 ευρω.

   Μας λέτε ότι για να αναπτυχθούν οι Ελληνικές επιχειρήσεις πρέπει εμείς να πεινάμε.

   Μας λέτε ότι δεν πρέπει να πληρώνουν φόρους και ασφαλιστικές εισφορές για να έχουν φιλικό περιβάλλον για να αναπτυχθούν.

   Μας λέτε ότι για την ανάπτυξη πρέπει να ξευτελίσουμε τις συντάξεις που τόσα χρόνια κάποιοι πλήρωσαν με μόχθο και με αίμα.

   Μας λέτε ότι πρέπει να δουλεύουμε μέρα νύχτα και όποτε γουστάρετε εσείς μέχρι τα 67 και βάλε.

   Μας λέτε ότι πρέπει να πουλήσουμε τη γη μας τα νοσοκομεία μας τα αεροδρόμια τους δρόμους τα πανεπιστήμια  τον πατέρα μας.

    Μας λέτε ότι για την ανάπτυξη ο κάθε ξένος τυχοδιώκτης μαλάκας πολιτικός τροικανός μοικανός και δεν ξέρω εγώ τι άλλο  θα καθορίζει τη μοίρα μας.

   Έτσι εννοείται εσείς την ανάπτυξη. Εμείς όχι. Γι αυτό κι εμείς σας λέμε αυτήν την ανάπτυξη και την ανταγωνιστικότητά σας να την βάλετε στον κώλο σας.

... μας μένει η βία

  

   Τα παιδιά της Στύγας η Νίκη η Βία ο Ζήλος η  και το Κράτος πρέπει να αναγεννηθούν

 Το ερώτημα είναι πως μπορεί να αλλάξει το υπάρχων σύστημα στην Ελλάδα;
 Αν φυσικά οι Έλληνες θέλουν να αλλάξει. – πιστεύω πως δεν το θέλουν και πολύ...ακόμα...-.

   Δεν θα εξετάσουμε το αποτέλεσμα της όποιας  αλλαγής  αλλά τον τρόπο που μπορεί να επιτευχθεί. Η ιδανική αλλαγή ένας νοήμων άνθρωπος, θα θεωρούσε πως θα ήταν μια ισότιμη και δίκαιη κοινωνία, σύμφωνα όμως, με την υπάρχουσα σκέψη συμπεριφορά και νοοτροπία των Ελλήνων δεν είμαι και πολύ σίγουρος για το αποτέλεσμα.

   Ας δεχθούμε ότι η πλειψηφία των Ελλήνων θέλει ριζική αλλαγή του σημερινού άθλιου οικονομικού και πολιτικού σκηνικού, με ποιόν τρόπο μπορούν να το πετύχουν;

  Όσο και να το αναλύσει κανείς οι «ειρηνικοί» τρόποι είναι πλέον αναποτελεσματικοί. Ο διάλογος; Ποιος διάλογος; Πότε υπήρξε διάλογος; Ποτέ!

Δεν θέλουν διάλογο την έννοια την μετέτρεψαν σε μονόλογο.

Ειρηνικές διαδηλώσεις τύπου αγανακτισμένων; Τις βλέπουν ξύνουν τα αποτέτοια τους και πίνουν ουισκάκι γελώντας.

Τα γαρύφαλλα και τα τριαντάφυλλα ανήκουν στην τέχνη και στα όνειρα, δεν αλλάζουν κοινωνίες.

   Ποιος τρόπος μένει τελικά; Ένας η βία! Αν θέλουμε μια δίκαιη κοινωνία πρέπει να ασκήσουμε βία στο υπάρχων σάπιο σύστημα το οποίο είναι εχθρός της κοινωνίας.

Πρέπει να το θεωρήσουμε εχθρό και να το πολεμήσουμε με πολλούς τους τρόπους!

Στο τέλος ας ξεθάψουμε και  ας ζητήσουμε βοήθεια από τους αρχαίους θεούς μας.

Ας ζητήσουμε από τη Στύγα να μας βοηθήσει, ας της ζητήσουμε να στείλει τα παιδιά της να πολεμήσουν μαζί μας: τη Νίκη το Ζήλο τη Βία και το Κράτος.

   Πρέπει να ορίσουμε σαν αυτοσκοπό μας ότι πρέπει δώσουμε μάχη και ότι  και ότι το τελικό αποτέλεσμα δεν μπορεί να είναι άλλο πατά μόνο η Νίκη

   Η επιθυμία μας για αλλαγή δεν πρέπει να είναι μόνo επιθυμία, πρέπει να μετατραπεί σε Ζήλο, να παλέψουμε δηλαδή με θέληση με ενθουσιασμό και αφοσίωση για τη νίκη και μια κοινωνία δικαίου.

   Να καταφέρουμε να χτίσουμε ένα Κράτος όλων των πολιτών, δίκαιο και κοινωνικό.

  Οι προθέσεις τον ασκούντων της εξουσίας είναι προφανείς, μόνο ένας «τυφλός» η ένας άθλιος προδότης δεν τις βλέπει. Οι επιλογές τελείωσαν, μένει μόνο η β ί α.

Ματαιοδοξία:το τίμημα που πληρώνουν οι Ελληνες

                   Ματαιοδοξία ο ισχυρότερος  αντίποδας της συνείδησης.

Πριν από  μερικά χρόνια,  οι Έλληνες ζούσαν σε μια κοινωνία με εντελώς διαφορετική δομή από τη σημερινή. Η οικογένεια η συντροφικότητα η αλληλεγγύη η γειτονιά η παρέα και άλλες τέτοιες χαμένες πια, πού δομούσαν την κοινωνία τότε.

      Ώσπου πριν από τριάντα περίπου χρόνια άρχισαν να αλλάζουν τα πάντα. Η δύση μέσω Ελλήνων πολιτικών και μη, προερχόμενοι από αυτήν, με σκοτεινούς και απώτερους σκοπούς φύτεψαν στο χώμα της χώρας έννοιες παρακμιακές για μια ορθή κοινωνία  πού βασίζονταν στην δύναμη την εξουσία την απληστία την κατανάλωση οτιδήποτε άχρηστου προϊόντος και το χειρότερο την ανάδειξη του εγωκεντρισμού ως τρόπου ζωής που ρίζωσαν βαθειά στα κόκαλα όλων των Ελλήνων.- παράξενο το πόσο εύκολα έγινε-

 

  Έτσι με την επιδίωξη της προσωπικής αναγνώρισης δημιουργήθηκε τεράστια ένταση στον ψυχισμό και το ρυθμό της ζωής πού τους έκανε να συλλάβουν σαφέστερα το σκοπό της δύναμης και της υπεροχής χρησιμοποιώντας τον για τον προσωπικό θρίαμβο. Με αποτέλεσμα να γίνουν υποκειμενικοί και να χάσουν τη συνάφεια με τη ζωή ψάχνοντας το όνειρο που τους οδήγησε στην ματαιοδοξία.

“Corpus Christi”

 

        Η επιβεβαίωση της καταρρέουσας κοινωνίας και της υποκρισίας

  

Αυτές τις μέρες στο θέατρο ``Χυτήριο`` προσπαθεί να ανεβεί ένα αμφιλεγόμενο θεατρικό έργο ενώ στην ουσία το πραγματικό ``θέατρο`` παίζεται έξω από αυτό στο δρόμο. Με ηθοποιούς όλους αυτούς που ευθύνονται για τη συνεχή παρακμή και φίμωση της ελευθερίας και της κοινωνίας.

     Ακραίες εθνικιστικές ομάδες με οικειοποιημένο το νόμο, μοναχοί και παπάδες με το σταυρό υψωμένο και βλέμμα γεμάτο μισός και θείτσες που φοριόνται και διαριγνύουν τα ιμάτια τους παρακινούμενες από θρησκευτικό φανατισμό.

    Δεν υπερασπίζομαι το συγκεκριμένο έργο, υπερασπίζομαι την ελευθερία. Όλοι τους θεωρούν δεδομένο ότι όλοι πρέπει να είναι χριστιανοί και συνδέουν άμεσα την Ελλάδα με τη θρησκεία.

   Όχι κύριοι δεν σημαίνει ότι οι Έλληνες είναι και χριστιανοί, άλλωστε οι αρχαίοι προγονοί μας που τόσο κόπτονται γι αυτούς δεν ήταν χριστιανοί.

   Δεν υπάρχει καμιά προσβολή από την παράσταση γιατί δεν παίζεται δημόσια, παίζεται σε συγκεκριμένο χώρο και κανείς δεν πάει με τη βία, όπως κανείς σύμφωνα με το νόμο δεν έχει δικαίωμα να επέμβει για τη ματαίωση της παράστασης. Νόμος; Εδώ γελάμε. Υπάρχει; εφαρμόζεται; Όχι. Υποκριτικά μένει αμέτοχος υποθάλποντας το παράνομο και το μισαλλόδοξο.

ΙΣΠΑΝΙΑ - ΕΛΛΑΔΑ

                              Η διαφορά των δύο λαών

 

 

 

 

           Δύο χώρες με πολλά κοινά στο παρελθόν, μεγάλες διαφορές στο παρόν, το μέλλον;

 

 

     Φίλοι μου με αφορμή  το video πού παίχτηκε στο web και στα ΜΜΕ μπήκα στον πειρασμό

να μοιραστώ μαζί σας την πρώτη μου σκέψη που μου ήρθε στο στο μυαλό βλέποντας το.

Πλήθος κόσμου ευχαριστεί τον Alberto Casillas από Newscaster

     Όπως αναφέρω και πιό πανω καί οι δύο αυτές χώρες έχουν αρκετά κοινά σημεία, αν γυρίσουμε

λίγο πίσω, στό όχι και τόσο μακρυνό παρελθόν.Σημεία, που σχετίζονται με εσωτερικές αναταραχές, κατά την διαδρομή τους. Οι φασίστες του Francisco Franco με τους  αναρχικούς του Buenaventura Durruti στην Ισπανία,οι "εθνικόφρονες" με τους "αριστερούς" στην Ελλάδα.

    Σήμερα όμως τα πράγματα είναι,καί πρέπει να είναι αλλιώς.Δυστυχώς όμως μόνο στην Ισπανία όπως φαίνεται και από τα λόγια του Alberto Casillas,ιδιοκτήτη του "Prado":

"Εσείς είστε οι ήρωες, εγώ δεν έκανα τίποτα πέραν του να στέκομαι εδώ μπροστά", τους λέει, τονίζοντάς τους πως "εδώ είναι το σπίτι για όλους σας, σε σας δε θα απαγορεύσω την είσοδο".

      Στην Ελλάδα; Απογοήτευση.Καμία έννοια αλληλεγγύης , όλοι εναντίων όλων,εκτός των πραγματικών ενόχων,καταφέρνουμε να χωριζόμαστε σε χίλια κομμάτια,αναβιώνουμε με την πρώτη

ευκαιρία το μίσος "δεξιοί"-"αριστεροί" λες και οι μεν είναι ποιό "Ελληνες" από τους δε,καί το χειρότερο όλων αναβιώνουμε το φασισμό,- αν και ενδόμυχα πιστεύω δεν καταφέραμε να τον αποβάλουμε ποτέ-.

     Με όλα αυτά δεν βλέπω καμία "επανάσταση" κανένα "κοινό αγώνα",αντίθετα,φοβάμαι τους

"ηλιθίους" που είναι ικανοί και έτοιμοι για ακόμη ένα εμφύλιο...